W każdej dużej ewakuacji powtarza się ta sama historia: część ludzi odmawia opuszczenia domu, bo nie ma jak zabrać zwierzęcia. To nie jest sentymentalizm — to jest realny czynnik, który wpływa na decyzje i który da się rozwiązać wcześniej, za niewielkie pieniądze.

Zapas w domu

Woda. Pies średniej wielkości (około 20 kg) pije około 1 litra na dobę, duży więcej, kot około 200–250 ml. Doliczaj to do rachunku z artykułu o wodzie — przy dwóch psach to kolejne 6 litrów na trzy doby, czyli tyle, co na jednego dorosłego człowieka.

Karma. Minimum na trzy doby, docelowo dwa tygodnie. Ta sama, którą zwierzę je na co dzień — nagła zmiana karmy u psa czy kota oznacza problemy żołądkowe, a to ostatnia rzecz, której potrzebujesz w mieszkaniu bez bieżącej wody. Karma sucha jest wygodniejsza w przechowywaniu, mokra dostarcza przy okazji płynu.

Leki. Jeśli zwierzę przyjmuje coś na stałe — zapas na taki sam okres jak dla ludzi, plus zapisana nazwa i dawka.

Kuweta i żwirek dla kota, zapas woreczków dla psa. Przy braku wody i przy ograniczonej możliwości wyjścia na zewnątrz to szybko staje się kwestią sanitarną.

Transport: pozycja, na której ludzie się przewracają

Transporter dla kota to rzecz, której potrzebujesz natychmiast i której nie kupisz w trakcie zdarzenia. Ma być:

  • dostępny w kilkanaście sekund, nie na dnie piwnicy pod choinką,
  • wcześniej „oswojony” — kot, który widzi transporter wyłącznie przy wyjeździe do weterynarza, nie wejdzie do niego dobrowolnie. Zostaw go otwartego w mieszkaniu na stałe, z kocem w środku. To zmienia pięciominutową walkę w dziesięciosekundowe wejście.

Smycz i szelki dla psa — szelki, nie sama obroża. Pies wystraszony hukiem potrafi wyrwać się z obroży jednym szarpnięciem. Szelki są znacznie trudniejsze do zsunięcia.

Kaganiec — nawet jeśli Twój pies go nie potrzebuje na co dzień. W transporcie zbiorowym, w punkcie zbiorowego zakwaterowania albo u weterynarza w kryzysowych warunkach kaganiec bywa warunkiem wpuszczenia. Pies powinien być do niego przyzwyczajony wcześniej.

Zapasowa smycz i linka — drobiazg, który ratuje sytuację, gdy pierwsza się zgubi lub urwie.

Dokumenty i identyfikacja

Czip i aktualne dane w bazie. To jest najważniejsza rzecz w całym artykule. Zwierzę zaczipowane, którego dane w bazie są nieaktualne (stary numer telefonu, poprzedni adres), jest praktycznie nie do zidentyfikowania. Sprawdź swoje dane w bazie dziś — to zajmuje pięć minut.

Adresówka na obroży z numerem telefonu. Czip odczyta weterynarz albo schronisko; adresówkę odczyta przypadkowy przechodzień, który właśnie znalazł Twojego psa. Obie rzeczy działają w innych sytuacjach.

Książeczka zdrowia / paszport z aktualnym szczepieniem przeciw wściekliźnie. Przy przekraczaniu granicy paszport europejski i aktualne szczepienie są warunkiem formalnym — bez nich zwierzę nie przejedzie, i nie ma od tego odstępstw „w drodze wyjątku”.

Zdjęcie zwierzęcia z Tobą w telefonie i wydrukowane. Służy do dwóch rzeczy: do rozwieszenia ogłoszeń, jeśli zwierzę zaginie, i do udowodnienia, że jest Twoje, jeśli trafi do punktu zbiorczego.

Punkty zbiorowego zakwaterowania

Rzecz, o której warto wiedzieć z góry: nie każdy punkt zbiorowego zakwaterowania przyjmuje zwierzęta, a zasady bywają różne w różnych gminach. Nie znaczy to, że zwierzę zostaje — znaczy, że plan ewakuacji rodziny ze zwierzęciem powinien w pierwszej kolejności celować w rodzinę lub znajomych, a nie w punkt zbiorowy.

Dlatego w planie rodzinnym warto mieć ustalone konkretne miejsce docelowe, gdzie pies czy kot na pewno wejdzie. Kryteria decyzji o wyjeździe opisujemy w artykule zostać czy wyjechać.

Zestaw ewakuacyjny dla zwierzęcia

Jeden worek albo torba obok Waszego plecaka ewakuacyjnego:

  • karma na 3 doby (sucha, w szczelnym opakowaniu) i składana miska
  • butelka wody
  • leki, jeśli przyjmuje
  • smycz zapasowa, szelki, kaganiec
  • woreczki / mała kuweta składana + żwirek
  • koc lub znana legowiskowa szmatka — zapach domu uspokaja
  • kopia dokumentów i zdjęcie
  • ręcznik (do osuszenia, do owinięcia, do przykrycia transportera — przykryty transporter uspokaja kota natychmiast)

Całość waży kilka kilogramów i mieści się w jednej torbie.

Zachowanie zwierzęcia pod stresem

Warto wiedzieć, czego się spodziewać, żeby nie zinterpretować tego jako „mój pies oszalał”:

  • Koty się chowają. Pod łóżko, za pralkę, w miejsce, z którego nie da się ich wyciągnąć. Dlatego transporter i zamknięcie kota zanim zrobi się głośno, jest kluczowe — po huku będzie za późno.
  • Psy uciekają albo przywierają. Hałas (syreny, huk, tłum) wywołuje reakcję ucieczkową. Szelki i trzymana smycz, nie „przecież zawsze chodzi luzem”.
  • Oba gatunki przestają jeść i pić pod silnym stresem. To normalne przez dobę; przy dłuższym odmawianiu picia u kota sprawa robi się poważna.

Lista kontrolna

  • Dane w bazie czipów aktualne — sprawdzone dziś
  • Adresówka na obroży z aktualnym numerem
  • Transporter dostępny w kilkanaście sekund i oswojony
  • Szelki + zapasowa smycz + kaganiec
  • Karma i woda na 3 doby doliczone do zapasu domowego
  • Paszport / książeczka zdrowia ze szczepieniem, kopia w plecaku
  • Zdjęcie zwierzęcia z Tobą, w telefonie i wydrukowane
  • Ustalone miejsce docelowe, gdzie zwierzę na pewno wejdzie